Home › Gidsen › Hoe je alcoholpromillage wordt berekend
De wiskunde achter de curve — de formule van Widmark, de Watson-formule voor lichaamswater, en een eerlijk overzicht van alles wat het model niet kan zien.
Laatst bijgewerkt: juli 2026
Een schatting is geen meting. Alles hieronder levert een gemodelleerd getal op uit een handvol gegevens. Alleen een blaastest of bloedonderzoek meet werkelijk iets. Geen enkele schatting — hoe zorgvuldig ook berekend — is toestemming om te rijden.
Vrijwel elke promillageschatting die bestaat stamt af van het werk dat de Zweedse scheikundige Erik Widmark in 1932 publiceerde. Zijn inzicht: alcohol verdeelt zich over het water in je lichaam, dus de concentratie die je overhoudt hangt af van hoeveel water je hebt om het in te verdunnen.
Waarbij A de massa geconsumeerde alcohol is, G het lichaamsgewicht, r de verdelingsfactor (grofweg het deel van jou dat zich als water gedraagt), β het afbraaktempo en t de verstreken tijd.
Het zwakke punt is r. Widmark gebruikte vaste gemiddelden — ongeveer 0,68 voor mannen en 0,55 voor vrouwen. Die constanten verklaren waarom simpele online rekenmachines er zo vaak naast zitten: ze behandelen elk lichaam van hetzelfde geslacht als identiek.
In 1980 publiceerden Watson, Watson en Batt regressievergelijkingen die het totale lichaamswater schatten uit gewone antropometrische maten: leeftijd, lengte, gewicht en geslacht. Daarmee kun je een persoonlijke verdelingsfactor berekenen in plaats van een populatiegemiddelde te lenen.
Het totale lichaamswater wordt een verdelingsfactor door te delen door het lichaamsgewicht en door het watergehalte van bloed (≈ 0,806):
De winst: twee mensen met hetzelfde gewicht maar een andere lengte, leeftijd of samenstelling krijgen niet langer hetzelfde antwoord — wat fysiologisch gezien ook niet zou moeten.
Daarom vraagt een promillagefunctie om geboortedatum, geslacht, lengte en gewicht. Niet om je te profileren: die vier getallen zijn de formule. Zonder hen is er geen persoonlijke schatting, alleen een gok op basis van de bevolking.
Eén vergelijking geeft één getal. Een live curve moet twee processen tegelijk modelleren, en die gedragen zich heel verschillend.
Een glas bereikt je bloedbaan niet meteen. Het wordt in ongeveer 30 tot 90 minuten opgenomen via maag en dunne darm, eerst snel en dan afvlakkend — eerste-orde kinetiek. Elk glas volgt zijn eigen opnamecurve vanaf zijn eigen tijdstip, en daarom telt vastleggen wanneer net zo zwaar als wat.
De afbraak werkt precies omgekeerd. Het betrokken enzym is bij elke betekenisvolle concentratie verzadigd, dus het breekt alcohol af op een vrijwel constant tempo van ongeveer 0,15 promille per uur, ongeacht hoeveel er aanwezig is — nulde-orde kinetiek.
Eén subtiliteit die simpele modellen structureel missen: de afbraak is één globale term, niet één per glas. Je lever breekt vier glazen niet vier keer sneller af dan één. Je telt de opnamecurves op en trekt daar één constante afvoer van het totaal af. Dit omdraaien blaast de schatting flink op bij zware avonden — precies de richting waarin je het minst graag fout zit.
Bij een eerlijke schatting hoort een eerlijke foutmarge. Niets van het volgende is zichtbaar voor de wiskunde:
| Factor | Effect op het werkelijke getal |
|---|---|
| Maaginhoud | Een volle maag kan de piek fors uitstellen en verlagen. Het model ziet alleen het glas. |
| Individueel afbraaktempo | Verschilt werkelijk, ruwweg 0,10–0,20 promille per uur. Een vaste constante is een gemiddelde, niet jij. |
| Medicijnen | Diverse veelgebruikte middelen beïnvloeden de alcoholstofwisseling, en sommige zijn gevaarlijk met alcohol ongeacht het promillage. |
| Levergezondheid en drinkverleden | Beide verschuiven de afbraak op een manier die geen formule op basis van lengte en gewicht kan vatten. |
| Werkelijke schenkmaat | Een "glas wijn" is geen vaste hoeveelheid. Geschatte invoer geeft geschatte uitkomst. |
| Tolerantie | Verandert hoe beneveld je je voelt — niet hoe beneveld je bent, en het getal al helemaal niet. |
De juiste manier om de uitkomst te lezen is dus: een goed onderbouwde benadering van een trend, nuttig om de vorm van een avond te zien terwijl die bezig is. Geen meting. Geen bewijs. Geen toestemming.
SipWiser gebruikt de Watson-formule voor de verdelingsfactor, modelleert elke geregistreerde slok als een eigen eerste-orde opnamecurve vanaf het eigen tijdstip, en past één globale nulde-orde afbraakterm toe op het totaal. Alles wordt op je toestel berekend — je gegevens hoeven het niet te verlaten.
Het verwachte nuchter-tijdstip is diezelfde curve doorgetrokken naar nul. Voor wat die voorspelling wel en niet betekent, zie hoelang tot je nuchter bent.
SipWiser registreert elke slok en tekent de curve terwijl het gebeurt — berekend op je toestel, offline-first, en gemaakt om je minder te laten drinken, nooit meer.
Ontdek het op Google Play